W 1987 roku Manowar stworzył kolejny kamień milowy prawdziwego metalu – "Fighting The World“. Co prawda album niekoniecznie ustanawia rekordy szybkości grania, ale, a może właśnie dlatego jest absolutnie niezbędną pozycją w kolekcji każdego szanującego się fana metalu, a także niezastąpioną płytą na każdą imprezę. ;-)

Otwierający album "Fighting The World“ jest typowym dla Manowara utworem, deklarującym walkę z false metalem. "Blow Your Speakers“ nawołuje do szerszego prezentowania metalu w radio i TV (przypominam, że tekst powstał w 1987 r., gdy metal jeszcze dość często gościł na ekranach telewizorów (przynajmniej na zachodzie), legendarna już ballada „Carry On“ zachęca do zjednoczenia się całej sceny w walce o "prawdziwość metalu“. Teksty są dość płytkie i typowe dla Manowara, co sprawia, że czyta się je dość ciężko, aczkolwiek wraz z ilością wypitego piwa stają się idealne do wspólnego śpiewania (a "Carry On“ nadaje się perfekcyjnie jako piosenka do brzdąkania na gitarze przy harcerskim ognisku). 

Następny w zestawieniu to "Violence And Bloodshed“ z mocno pacyfistycznym przesłaniem (tak, tak!), ale trzymający poziom całej płyty. Pośród kolejnych utworów wyróżnia się "Defender“, który właściwie można potraktować jako słuchowisko z muzyką w tle, z gościnnym (kapitalnym) udziałem Orsona Welles‘a. Tak czy siak, po prostu genialne. "Drums Of Doom” to fantastyczny solowy popis perkusyjny przeradzający się w "Holy War“, powracający do tematyki pierwszych trzech utworów. 

Album kończy najszybszy w całym zestawie "Black Wind, Fire And Steel“, niosący niesamowity, potężny ładunek energii. Eric Adams daje popis swoich możliwości, a refren to kolejny dobry powód do doskonalenia własnych umiejętności wokalnych.

Fantastyczna produkcja, dźwięki słyszalne w każdym zakresie, świetnie zagrane - to wszystko można powiedzieć o "Fighting The World“. Moim zdaniem jeden z najlepszych albumów nie tylko Manowara, ale i całego gatunku.

Rads