| Manowar – amerykański zespół muzyczny grający power, heavy i epic metal, założony w roku 1980 przez Joeya DeMaio i Rossa The Bossa. W ich muzyce widać silną inspirację Led Zeppelin i Black Sabbath.
Historia
Początek
Historia Manowar zaczyna się w roku 1980 wraz ze spotkaniem Joeya DeMaio oraz Rossa Friedmana w Newcastle City Hall na trasie Black Sabbath Heaven And Hell. Joey pracował wtedy jako technik basowy oraz pirotechnik, a Ross grał na gitarze w zespole Shakin' Street supportującym Sabbsów. Kilka miesięcy później spotykają się by utworzyć Manowar.
Niedługo później do zespołu dołączają wokalista Eric Adams oraz perkusista Donnie Hamzik. W takim składzie w 1982 roku nagrany zostaje ich debiutancki album Battle Hymns. Już tutaj widać w jakim kierunku będzie zmierzać ich muzyka. Prezentują tutaj zarówno szybkie, heavy metalowe kawałki, których tematem są głównie oni sami oraz wojna w imię metalu (Manowar, Metal Daze), jak i podniosłe i pełne patosu utwory (Battle Hymn). Interesującym gościem na płycie był Orson Welles, który użyczył swego głosu jako narrator w utworze Dark Avenger.
Koncerty pokazały, że Donnie Hamzik, choć był dobrym studyjnym perkusistą, to na żywo zupełnie nie dawał sobie rady. Zastąpił go Scott Columbus, który z przerwami gra w Manowar do dziś. Z racji potężnego uderzenia, które niszczyło zwykłe bębny koniecznym okazało się skonstruowanie nowej, trwalszej perkusji w całości ze stali. Nazwano je Drums Of Doom (Bębny Zagłady), a ich potężne brzmienie stało się jednym ze znaków firmowych Manowar. Battle Hymns nie odniósł wielkiego sukcesu, wiec grupa musiała się pożegnać z Liberty/EMI. Za pieniądze z zerwanego kontraktu nagrano Into Glory Ride (roboczy tytuł brzmiał Symphonies Of Steel), album zdecydowanie cięższy i bardziej podniosły, co osiągnięto m.in. przez wysunięcie perkusji na pierwszy plan. Nowy kontrakt z Megaforce (w tym czasie wydawca m.in. Kill 'Em All Metallici i Fistful Of Metal Anthraxu) został podpisany przez Erica, Joeya, Rossa i Scotta krwią, co później znalazło wielu naśladowców. Wśród nagranych utworów znalazła się pierwsza wersja Defender (kolejny utwór z Orsonem Wellesem), jednak ograniczenia objętościowe płyty winylowej spowodowały, że z oficjalnym wydaniem czekano aż 4 lata. Całość promował dość kiczowaty i naiwny (czyli doskonale pasujący do ich ówczesnego image) teledysk do Gloves Of Metal.
Jednym z marzeń Manowar podczas promocji Into Glory Ride była wizyta w Wielkiej Brytanii, gdzie grupa miała dość liczne grono fanów, jednak dzień przed wyjazdem siostra promotora zespołu zginęła w wypadku samochodowym i tournee zostało anulowane. Pomimo tego wiosną 1984 roku wydany zostaje kolejny album, którego nazwa jest podziękowaniem i wyrazem szacunku dla brytyjskich fanów. Hail To England został nagrany pod egidą Geffen w kandyjskim studio jednocześnie z Sign Of The Hammer w ciągu 6 dni za sumę 15 000 $. Tym razem już nic nie stało na drodze i osiem wieków po Normanach Manowar zaatakował Anglię, najeżdżając 27 miast w ramach Spectacle Of Might Tour i po raz pierwszy zapisując się w Księdze Rekordów Guinessa jako najgłośniejszy zespół świata.
Wrota do wielkiej kariery
Po zakończeniu promocji Hail To England nagrano jeszcze jedną piosenkę do gotowego już albumu, która ostatecznie stała się tez utworem tytułowym. Jesienią 1984 wydano Sign Of The Hammer. Na kolejny album fani musieli czekać aż 3 lata, jednak właśnie Fighting The World okazało się kluczem do wielkiej kariery. Krążek był promowany przez serię tras koncertowych oraz teledysk do Blow Your Speakers, piętnujący łatwą muzykę w mediach (szczególnie w MTV). Rok 1988 upłynął pod znakiem Kings Of Metal. Ten najsłynniejszy album grupy był wyjątkowy także z tego powodu, że nie powstawał wyłącznie w studio. Panowie wybrali się do Birmingham w Anglii, by w Katedrze Św. Pawła wraz z stuosobowym męskim chórem Canlodir nagrać The Crown And The Ring. Po skończeniu nagrań zespół opuścił Ross The Boss, który uznał, że zrobił co mógł zrobić w heavy metalu. Zastąpiony został przez byłego członka Chicago Davida Shankle, który został wybrany spośród 150 innych gitarzystów. Zespół zaczął też budować własne studio w Nowym Jorku, nazwane Haus Wanfried po miejscu, w którym żył Ryszard Wagner. Joey uważa, że ciężkie rytmy obecne w twórczości tego kompozytora były pierwszymi zalążkami metalu. W międzyczasie zespół opuścił Scott Columbus, motywując decyzję chorobą syna. Na swoje miejsce polecił Kenny’ego Earla znanego jako Rhino.
W tak zmienionym składzie Manowar nagrał swój siódmy album, The Triumph Of Steel, któremu udało się wskoczyć na 8 miejsce niemieckiej listy przebojów bez jakiejkolwiek promocji. The Triumph Of Steel zawiera najdłuższą kompozycję w historii zespołu, Achilles: Agony And Ecstasy In Eight Parts, trwającą 28 minut. To inspirowane Iliadą Homera dzieło opisuje oblężenie Troi z perspektywy wodza Achajów. Jednym z ważniejszych punktów trasy koncertowej był pierwszy występ w Grecji, gdzie Manowar zagrał dla 15 000 fanów metalu na ateńskim Stadionie Pokoju i Przyjaźni. W niemieckim Hanowerze udało im się pobić swój własny rekord głośności. Dwóch niezależnych specjalistów orzekło, że 10 ton głośników i wzmacniaczy (12 metrów długości i 6,3 wysokości) wydało dźwięk o mocy 129,5 dB.
Na innej trasie odwiedzili po raz pierwszy Rosję, czego urywki można obejrzeć na pierwszym albumie video Manowar Secrets Of Steel wydanym w 1993. Trwa on 15 minut i obfituje w takie atrakcje, jak nagranie Rhino palącego swoją pierwszą perkusję tuż po przyłączeniu się do zespołu. W tym samym roku żeni się i opuszcza grupę David Shankle, a powraca Scott. W 1994 wydana zostają 2 kompilacje utworów. The Hell Of Steel zostaje wydane przez Atlantic i zawiera w sobie najlepsze utwory z czasów Fighting The World, Kings Of Metal i The Triumph Of Steel oraz Herz Aus Stahl (niemiecka wersja Heart Of Steel), natomiast Anthology jest zbiorem z szerszej ilości albumów.
W 1994 grupę zasila Karl Logan, który poznał się z Joeyem podczas wypadku ulicznego, który ten pierwszy spowodował. W ten sposób ustalił się skład, który gra do dziś. Rozpoczynają się nagrania trwające przez 2 lata. W 1996 ukazuje się Louder Then Hell, promowany przez teledysk Return Of The Warlord.
Dzieje najnowsze
6 lat oczekiwania pomiędzy premierą Louder Than Hell, a ostatniego dotychczas studyjnego albumu Manowar Warriors Of The World, skróciło wydanie 2 albumów na żywo (Hell On Wheels i Hell On Stage) i pierwszej części Hell On Earth, serii wydanej na wideo i dvd dokumentującej historię grupy.
Grupa nakręciła jeszcze teledysk do utworu tytułowego i mogła wyruszyć w trasę, którą udokumentowano na dwupłytowym wydawnictwie zatytułowanym Fire And Blood. Pierwsza płyta zawiera koncert z Brazylii, druga jest kolejną częścią Hell On Earth. Pod koniec roku światło dzienne ujrzal jeszcze singiel The Dawn Of Battle zawierający dwie nowe piosenki (tytułowa i I Belive). W tym roku Manowar miał też po raz pierwszy odwiedzić Polskę w ramach Mystic Festival 2002, jednak zbyt duże wymagania jak na zdolności finansowe organizatora skutecznie temu zapobiegły.
Rok 2003 to tylko 3 cześć Hell On Earth, a 25 lipca 2005 w Europie wydano Hell On Earth IV, który zawiera 2 premierowe utwory mające znaleźć się na nowym albumie Manowar w 2006.
Członkowie
Obecni członkowie
Byli członkowie
Dyskografia
Albumy studyjne
Albumy na żywo
Albumy 'Best Of'
Wydawnictwa wideo i DVD
Single
Linki zewnętrzne
Polskie
Zagraniczne
|
Kiosk 
Menu
